:: دوره 5، شماره 4 - ( سال پنجم، شماره چهارم، زمستان 1396 ) ::
دوره 5 شماره 4 مجله دانشکده علوم پزشکی نیشابور - صفحه 42 - 51 برگشت به فهرست نسخه ها
اثر عصاره آبی گل بنفشه (Viola cornuta) بر آسیب بیضه‌‌ای موش‌‌های صحرایی نر دیابتی شده با استرپتوزوتوسین
مهناز محققی1، ویدا حجتی2، عبدالحسین شیروی 3
1- کارشناسی ارشد زیست شناسی
2- استادیار
3- دانشیار
چکیده:   (523 مشاهده)
مقدمه
گل بنفشه گیاهی است که به دلیل خاصیت آرام‌‌بخشی از دیرباز مورد توجه طب سنتی بوده است. از آنجا که آسیب بیضه‌‌ای یکی از عوارض بیماری دیابت است، این تحقیق به منظور بررسی اثر درمانی عصاره آبی گل بنفشه بر آسیب‌‌های بیضه‌‌ای ناشی از دیابت انجام شد.
مواد و روش‌‌ها
در این مطالعه، 40 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با محدوده وزنی g 220-200 به چهار گروه ده‌‌تایی تقسیم شدند: گروه شاهد (سالم)، گروه دیابتی (که از طریق تزریق درون‌‌صفاقی mg/kg 55 استرپتوزوتوسین دیابتی شد)، گروه‌‌ تجربی1 (دیابتی + mg/kg 100 عصاره آبی گل بنفشه) و گروه تجربی 2 (دیابتی + mg/kg 200 عصاره آبی گل بنفشه). گروه‌‌های تجربی پس از دو ماه دیابتی شدن، به مدت پنج هفته عصاره را به روش گاواژ دریافت کردند. در ابتدای هفته پنجم  برش‌‌های بافتی بیضه‌‌ها مورد بررسی قرار گرفتند.
یافته‌‌ها
موش‌‌های دیابتی کاهش چشمگیری در قطر 0/053±0/98 و تعداد سلول‌‌های اسپرماتوگونی 2/10±61/2 نشان دادند. در گروه‌‌های تجربی 1 و 2 تغییرات مورفولوژیک ایجاد شده به وسیله دیابت به طور معنی‌‌داری افزایش یافته و با کاهش سلول‌‌های زاینده در لایه ژرمینال همراه بود.
نتیجه‌‌گیری
مصرف عصاره آبی گل بنفشه، آسیب‌‌های بیضه‌‌ای در موش‌‌های صحرایی دیابتی شده را به طور معنی‌‌داری افزایش داد و این عصاره قابلیت درمان آسیب‌‌های بافتی بیضه و افزایش سلول‌‌های زاینده را نداشت.
واژه‌های کلیدی: دیابت، عصاره آبی، گل بنفشه، آسیب بیضه‌‌ای
متن کامل [PDF 940 kb]   (125 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي اصیل | موضوع مقاله: فیزیولوژی پزشکی
دریافت: ۱۳۹۶/۳/۱۱ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۲/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۷/۲/۲۳


XML   English Abstract   Print



دوره 5، شماره 4 - ( سال پنجم، شماره چهارم، زمستان 1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها